MIŁKÓW

MIŁKÓW

415-655 m.n.p.m.
Powstała w XIII wieku wieś skupiła się wokół niewielkiego zamku, który przetrwał do wojen husyckich. Dość stabilny rozwój zawdzięczał Miłków górnictwu, wydobyciu torfu i istniejącym tu kuźniom, a nade wszystko – zielarstwu.
Karkonosze od średniowiecza stanowią dobre miejsce dla ludzi żyjących własnym życiem, funkcjonujących nieco na uboczu społeczeństwa – ale zawsze dla jego dobra. Tak działo się z górnikami, alchemikami i zielarzami, którzy do dyspozycji mieli całe, nieprzebyte góry. Ważnym ośrodkiem ziołolecznictwa stał się Miłków i wioski z nim związane – wśród nich także Karpacz, który jeszcze do XIX wieku należał do miłkowskiej parafii; po wojnie trzydziestoletniej na 57 tamtejszych domów aż 40 należało do laborantów. Do produkcji medykamentów stosowano przede wszystkim karkonoskie zioła, ale także w mniejszych ilościach sproszkowane minerały oraz maści z węży, żab i salamander. Sudeckie specyfiki poszukiwane były w całej Europie. Kres ich wytwarzaniu położył dopiero rozwój „naukowej” farmacji pod koniec XIX wieku.
Miłków szybko stał się ważnym w regionie ośrodkiem reformacji; tutejszy kościół został przejęty przez ewangelików w roku 1552. Po odebraniu śląskich kościołów protestantom w roku 1654, miłkowscy wierni spotykali się na nabożeństwach w lasach masywu Grabowca. Dopiero w 1755 r. otrzymali nowy dom modlitwy w centrum wsi, który – nieużytkowany od 1945 r. – dziś pozostaje w ruinie, a jego wieża z połowy XIX w. nadal dominuje w krajobrazie okolicy.
W katolickim kościele św. Jadwigi warto przyjrzeć się bogatemu wyposażeniu z drewnianą, polichromowaną figurą Matki Boskiej Bolesnej z r. 1440, oraz równie barwnemu stropowi kasetonowemu z roku 1653. Przy ogrodzeniu kościoła znajdziemy jeden z nielicznych zachowanych w regionie kamiennych pręgierzy (116 cm wysokości), a nieco dalej, w przycmentarnym murze aż trzy krzyże pokutne.
Przez kilka lat po II wojnie światowej wieś nosiła nazwę Hlondów, a to z powodu internowania tutaj przez pewien czas prymasa Polski, kardynała Augusta Hlonda po aresztowaniu go przez Niemców w Paryżu w r. 1944. Tak jak w swoich początkach, tak i dziś Miłków skupia się wokół pałacu. Obiekt mieszczący obecnie hotel i restaurację wzniesiono po roku 1677 na miejscu średniowiecznego dworu, a jego otoczenie stanowi park o powierzchni 4,5 ha. W końcu XVIII wieku rezydentką pałacu była owdowiała hrabina von Lodron, znana ze swoich zainteresowań zielarstwem i alchemią.
Miłkowskiej hrabinie Lodron przypisuje się udane próby spreparowania eliksiru nieśmiertelności. W jej dobrach w południowym Tyrolu częstym gościem był legendarny Giacomo Casanova, który korzystał z biblioteki hrabiny poszukując alchemicznych możliwości zachowania swej męskiej tężyzny.
Administracyjnie częścią Miłkowa jest osiedle Brzezie Karkonoskie, które jednak częściej wiązane jest z Karpaczem. Znajduje się tam kilka małych pensjonatów, ale oczom osób wjeżdżających tędy w Karkonosze, przedstawiają się głównie zabudowania przemysłowe (fabryka papieru, firma budowlana, warsztat samochodowy…). Brzezie pod koniec XIX wieku miało aspiracje stania się kurortem – powstał nawet dom zdrojowy z kolumnadą spacerową, ale wzburzone wody Łomnicy w czasie gigantycznej powodzi w 1897 r. zniweczyły te plany.
W Miłkowie do Rowerowej Obwodnicy Jeleniej Góry dołącza czarny szlak z Karpacza (5 km). Bodaj najciekawszym celem spaceru może być Grabowiec (45 min.) i Kaplica św. Anny nad Sosnówką (1 h). Szlak niebieski omija sam szczyt, ale prawdziwy wędrowiec znajdzie najwyższy punkt masywu (784 m) nawet w gęstych krzakach. Na Rozdrożu pod Grabowcem, gdzie czerwony Główny Szlak Sudecki krzyżuje się ze szlakiem niebieskim, natkniemy się na pozostałości dawnego schroniska.
Osoby interesujące się pomnikami dendrologicznymi powinny wybrać się na spacer aleją kasztanowców, która znajduje się na północny-zachód od wsi, za stawami hodowlanymi, wzdłuż alei (a jakże!) Kasztanowej. Doprowadza ona do tyrolskiego osiedla Radzicz między Sosnówką a Głębockiem.

Źródło: „Ogród Ducha Gór u Stóp Karkonoszy”Fundacja Partnerstwo Ducha Gór

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Możesz użyć następujących tagów oraz atrybutów HTML-a: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>