BUKOWIEC

BUKOWIEC

Bukowiec  położony na wysokości 400-490 m n.p.m. mógłby opowiedzieć niejedną romantyczną historię. Nie tylko dlatego, że jest starą wsią, powstałą w początkach XIII wieku, ale także dlatego, że to tutaj właśnie rozpoczęto przekształcanie krajobrazu Kotliny Jeleniogórskiej w duchu na wskroś romantycznym.

Nim do tego doszło, w połowie XVI wieku rodzina von Zedlitz wzniosła w dolnej części wsi dwór otoczony fosą. Często zmieniający się właściciele podgórskiej wioski, która nie przynosiła oczekiwanych dochodów z tkactwa i pasterstwa, starali się upiększać otoczenie. Prawdziwej rewolucji dokonał hrabia von Reden, który zaczął snuć wizje nawiązujące do tego, co nieco wcześniej widywał w Anglii.

Fryderyk Wilhelm von Reden, od roku 1786 posiadający tytuł hrabiowski, po licznych podróżach po Europie zyskał stanowisko dyrektora Głównego Urzędu Górniczego we Wrocławiu, a następnie ministra gospodarki w rządzie Prus. Pełniąc te funkcje doprowadził do znacznego rozwoju przemysłu wydobywczego i hutnictwa na Górnym Śląsku. Sprowadził tam także kilka technologicznych „nowinek” takich, jak pierwsza na kontynencie pompa parowa (w Tarnowskich Górach), czy pierwszy poza Anglią piec hutniczy na paliwo mineralne.
Odkupiwszy Bukowiec w roku 1785, Fryderyk von Reden rozpoczął zakrojoną na szeroką skalę przebudowę pałacu, najbliższego otoczenia (czyli parku o powierzchni 23 ha), a także całego obniżenia między masywem Mrowca, doliną Jedlicy i wzgórzami na wschód od wsi. Prace trwały aż 30 lat i objęły m.in. założenie 54 stawów, poprowadzenie kilku alei widokowych, obsadzanych skrupulatnie dobieranymi drzewami, wycięcie osi widokowych oraz budowę kilkunastu pomniejszych obiektów, mających dodatkowo upiększyć całą dolinę. Świątynia Ateny, Rzymski Amfiteatr czy Opactwo już samą nazwą inspirują do rozmyślań i spacerów.

Fascynacje męża pielęgnowała po jego śmierci w 1825 r. hrabina Fryderyka von Reden. Ponadto kierowała Jeleniogórskim Towarzystwem Biblijnym. To ona namówiła Fryderyka Wilhelma III do zezwolenia ewangelickim Tyrolczykom z Zillerthal na osiedlenie się pod Karkonoszami. Z kolei jego następcę przekonała do przekazania norweskiego kościółka Wang ewangelikom z Karpacza.

 

(Hrabinę z Bukowca upamiętnia płyta przy przeniesionej z Norwegii świątyni, ufundowana w roku 1856 przez króla Prus, Fryderyka Wilhelma IV.)

 

Przy przeniesionej z Norwegii świątyni postawiono pomnik upamiętniający hrabinę z Bukowca, ufundowany w roku 1856 przez króla Prus Fryderyka Wilhelma IV, z którym była w przyjaźni.  tak byłoby lepiej
Obecnie pałac w Bukowcu jest siedzibą Związku Gmin Karkonoskich, natomiast odnowieniem założenia parkowego zajęło się kilka organizacji pozarządowych, które zmierzają do utworzenia Parku Kulturowego Kotliny Jeleniogórskiej. Docelowo ma on przywrócić do dawnej świetności nie tylko romantyczne kompleksy parków i ogrodów w tej części Sudetów, ale także przypomnieć dawne doświadczenia związane z kształtowaniem krajobrazu. W ten sposób Ogród Ducha Gór ma szanse ponownie stać się Śląskim Elizjum.
Dowodem, iż Bukowiec musiał być w średniowieczu dość zamożną wsią, jest kościół pod wezwaniem św. Marcina z elementami pochodzącymi jeszcze z XIV wieku. Dwieście lat młodsza jest północna kaplica z rzadkim na Śląsku tzw. sklepieniem kryształowym. Przy kamiennym murze otaczającym świątynię znajduje się kamień z wyciosanym rozdwajającym się krzyżem, co może wskazywać, iż mamy tu do czynienia z kamieniem cholerycznym.

Dzisiejszy kościół parafialny to poewangelicka świątynia halowa z połowy XVIII stulecia.

Bukowiec nie bez przyczyny znalazł się na trasie Głównego Szlaku Sudeckiego im. M. Orłowicza. Z Mysłakowic (1 h) przez Mrowiec (niedaleko od ruin „Opactwa”) prowadzi on między stawami tutejszego założenia krajobrazowego i dalej przez Przełęcz pod Średnicą podprowadza pod najwyższy szczyt Rudaw Janowickich – Skalnik (2 h).

Okazję do przyjrzenia się wschodniej części bukowieckiego kompleksu zagospodarowanego przez hrabiego von Reden daje również rowerowa Pętla Rudawska, z której możemy rzucić okiem na odsłoniętą „Świątynię Ateny”, „Dom Ogrodnika” oraz (już poza zabudowaniami wsi) położony poniżej drogi „Krąg Druidów”. Znakowany na żółto szlak dla posiadaczy dwóch kółek wyprowadza dalej na „Drogę Królewską” z Mysłakowic do Karpnik i między stawami dociera do tej drugiej miejscowości (8 km). Cykliści zamierzający zobaczyć nieco więcej z rozległego założenia między Bukowcem, Mysłakowicami i Karpnikami mogą skorzystać ze szlaku zielonego.

Z kolei spacerowicze przez długie godziny mogą wędrować ścieżkami na północ od Bukowca. Jakiś romantyczny zakątek z pewnością chwyci ich za serce.

Źródło: „Ogród Ducha Gór u Stóp Karkonoszy”Fundacja Partnerstwo Ducha Gór

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Możesz użyć następujących tagów oraz atrybutów HTML-a: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>