BOBRÓW

BOBRÓW

      Osada położona na wysokości 345-360 m n.p.m. rozwinęła się przy przeprawie przez Bóbr i strzegącej jej strażnicy. Jeśli taka stanica tu istniała, to z pewnością została zniszczona w czasie wojen husyckich, przed rokiem 1428. Natomiast z połowy XVI wieku zachowały się notatki wskazujące, iż istniał tu dwór rycerski, prawdopodobnie w kształcie wieży. Obiekt, który kilkakrotnie zmieniał właścicieli, od Schaffgotschów po Nostitzów i Rothkirchów, przyjął obecną formę około roku 1870.
Pałac w Bobrowie stał się dość eklektyczną rezydencją, nawiązującą kształtem wieży do zamków środkowych Czech. Kolejnej przebudowy kompleksu dokonał Karl von Rothkirch. Z jego fascynacji budowlami starożytnego Egiptu zrodziły się zabudowania gospodarcze nawiązujące swoim układem do rzymskich obozów wojskowych.
Ten dość ciężki, militarny duch skłonił władze nazistowskie do przekształcenia pałacu wraz z otoczeniem w ośrodek szkoleniowy dla SA, a w czasie II wojny światowej internowani byli tu więźniowie z Luksemburga, w tym przez pewien czas rodzina samego wielkiego księcia.

    Po zakończeniu działań wojennych pałac w Bobrowie nie miał szczęścia. Po zdjęciu zeń dachu w latach 70-tych popada w ruinę, jakkolwiek co jakiś czas podejmowane są próby zabezpieczenia murów, a zwłaszcza wciąż imponującej wieży. Tym samym nie jest on udostępniony do zwiedzania. Zagospodarowane pozostają tylko „koszarowe” z wyglądu zabudowania, w których znajduje się ośrodek wypoczynkowy.
By dopełnić dość mrocznej przeszłości Bobrowa, można wspomnieć o krążącym w okolicach zamku białym, bezgłowym jeźdźcu. Dokładniej rzecz biorąc ma on głowę – ale pod pachą. Znawcy tematyki ezoterycznej twierdzą, że jest to Karl von Rothkirch, który jeszcze za życia miewał niejakie problemy z głową: cierpiał na stany lękowe, przez co polecił tak silnie ufortyfikować swoją rezydencję.

    Wprawdzie domostwa Bobrowa ciągną się wzdłuż rzeki niemal do Tunelowej Góry, skąd już tylko kilka kroków do Trzcińska i w Góry Sokole, jednak większość zabudowy skupia się w okolicy zamku i mostu na Bobrze. Przy samej przeprawie (dostępnej dla pieszych, rowerzystów i mniejszych samochodów) znajduje się drewniany dom o ciekawie wyeksponowanej konstrukcji przysłupowej. Obiekt ten pełnił funkcję tzw. karczmy sądowej, czyli swego rodzaju „domu ludowego“, będącego na co dzień gospodą. Z nakazu właścicieli danej miejscowości właśnie w takim miejscu odbywały się rozprawy i przewody sądowe. Budynek ten może posłużyć do poglądowej lekcji na temat charakterystycznego dla pogranicza śląsko-czesko-łużycko-saksońskiego stylu budownictwa ludowego.
Obok pałacu przebiega znakowany na zielono pieszy Szlak Zamków Piastowskich, prowadzący przez Polankę Imieninową w Góry Sokole. Wraz z nim przeprawę na Bobrze pokonuje czarny szlak rowerowy do Karpnik, prowadzący przez północną część dawnego karpnickiego kompleksu krajobrazowego. Natomiast wzdłuż rzeki wiedzie godny polecenia nadbobrzański szlak rowerowy ER-6. Sam Bóbr stanowi szlak kajakowy, czemu sprzyja dość spokojny nurt rzeki między Janowicami a Jelenią Górą.

Źródło: „Ogród Ducha Gór u Stóp Karkonoszy”Fundacja Partnerstwo Ducha Gór

 

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Możesz użyć następujących tagów oraz atrybutów HTML-a: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>